Technologia szkieletowa


Współczesne domy szkieletowe są kontynuacją wcześniejszych technologii. Początki budownictwa szkieletowego sięgają XIV wieku, kiedy zaczęto dbać o surowiec drzewny. Ograniczono wykorzystanie drewna do konstrukcyjnego szkieletu, który wypełniano rozmaitymi materiałami. Początkowo wykorzystywano naturalne materiały m. in. trzcinę, glinę z sieczką, gruz czy deski. Później zastąpione zostały cegłą, konstrukcja taka zwana jest murem pruskim. Konstrukcja drewniana w domach tego typu przybierała często ciekawe, ozdobne formy. Ówcześni cieśle wykonywali elementy o łukowych kształtach tworzące wraz z kontrastującym wypełnieniem interesujący wygląd.

Dzięki dzisiejszym materiałom udało się wyeliminować straty ciepła występujące w starszych konstrukcjach szkieletowych. Współczesne drewniane budownictwo szkieletowe spełnia normy termoizolacyjności. Do ocieplenia drewnianego szkieletu używana jest najczęściej wełna mineralna, która zapewnia komfort cieplny oraz oddychalność ścian. Dodatkowo szkielet od zewnątrz wzmacniany jest wytrzymałą płytą z wiórów drewnianych oraz deskami elewacyjnymi. Od wewnątrz szkielet pokrywany jest folią paroizolacyjną oraz suchym tynkiem. Można także zastosować wykończenie ścian z cienkich listewek drewnianych. Wewnętrzne przegrody można dowolnie modyfikować. Budownictwo szkieletowe pozwala na stosunkowo łatwe dostosowanie budynku do indywidualnych potrzeb.

Oprócz estetycznego wyglądu do zalet budownictwa szkieletowego można zaliczyć szybki czas realizacji. Drewniane elementy szkieletu przygotowywane są wcześniej i łączona na placu budowy. Reszta materiałów do budowy domu przywożona jest wraz ze szkieletem, dlatego dom drewniany gotowy jest już po ok. 2 miesiącach. Czas realizacji domu szkieletowego jest kilka razy krótszy niż w przypadku technologii murowanej! Pozwala to na zaoszczędzenie pieniędzy dzięki niższym kosztom kredytu.

Komentowanie jest wyłączone